نوروز و دل پریشان من ـ شمی صلواتی

 

نوروز برای من خاطره‌ست،

برعکس دیگران !

  معنای خاصی از زندگی ست.

*یاد آور «سنندج سرخ»

اتحاد و همدلی مردم از جان گذشته

همراه با فتوای آیت‌الله خمینی

با خیابان‌های غلیتده در خون

از جنایات حزب‌اللهی‌ها…

*نوروز برای من يادآور

گردان شوان و- آشنايان نزدیک

خیلی نزدیک. نزدیکتر از خورشید و ماه

*نوروز برای من،

ساکنين عفرین(!)

که زیر چکمه‌های آهنین ترک

 در خون غلتیدند

و فاتحین ترک در خیابانها خونین آن،

 شادمان رقصیدند…

*نوروز برای من،

ميراث نیاکان نیست

که حس ملی را در ذهنم کند بیدار

بلکه یاد اور،

دشت خاوران.

با هزاران گور بی نام و نشان است

 *نوروز برای من

واژه‌ی خاص  زیبائی ست

با آمدن بهار با پیام آزادئی ست

پایان سردی و تاریکی‌ها

همراه با التیام زخمهای کهنه

همه  ما آزرده گان…

«نوروزتان پیروز»

نوروز !

*سروده نوروزی امسال من

پر از بی قراری و دلتنگی ست

قبل از اینکه دلی را بیازارد می‌سپارم ش به باد

تا ببرد به باغ عاطفه ها !

آنجائی که می کشد سر پرنده خوشبختی و عشق را حرمتی ست.

* اینک شما بگین!

از کدام خوشبختی باید نوشت.

وقتی که در کوچه های شهر

 ناتوان مردمانی غلتیده در رنج

   آرام و بی صدا، بدور از  انتظار پر پر می شوند.

 * اینک شما بگین،

که این شاخه‌های گل را بر گور

کدامین جانباخته آزادی!

  باید گذاشت که مرهم زخم پر درد مادران باشد.

* دو باره نوروز،

باز آمد و-

 دل من بی قراری می کند

به یاد باغ گلش و شهر خونینم

واژه پرانی می کند

دیوانه وار

به دنبال واژه ها؛

با نام آن شهر سرخ

در ایام نوجوانی

یاد جوانی می کند

خلاق! همچون شاعر

در قالب متنی ساده؛

یاد هزاران جوان

غلیتده در خون می کند

یاد یاران و آب سیروان،

با تصور!

آن دشت پر ازوحشت و خطا،

از شوان و گردانش!

با دلی پر از غم و چشمانی

اشکبار یاد می کند.

هدف اینجا شعر پر معنا یا ساده نیست

تصور کنید  دل گرفته مرا؛

که از شهرخونبار سنندج

“سنه سور”

کوچه به کوچه،

با واژه های رنگین؛

چرا با غرور یاد می کند

گرچه قلم ضعیف و واژه ها پر رنگ نیست

اما دل!ِ

همچون پروانه؛

 از آن شهر بی خدا و بی ریا،

با آن چشمه های پر از عشق و، پر صفا

از هزاران جوان جسور غلتیده در خون خود

 شیدا به دور شمع  یاد می کند

در این خاک رنگین شده از خون!

شما بگین !

این شاخه‌های  گل را؛

بر کدامین گور جانباخته باید گذاشت؟

شما بگین!

با چشمان تر؛

کدام ستاره سرخ را

در دل باید زنده نگاه داشت.

با کدامین احساس؟

قلم را به رقص واژه  باید برد

وقتی که بیش از ده ها هزار جانباخته

در صدها گور جمعی بی نام و نشان

گم شده باشد.

اینک تو بشنو از من!  ای جوان

 که به دور از این آتش نشسته ای

“شعله ها باید شد و سوخت

از سوختنی هاست که بر می خیزد نور”

.۲۵مارس ۲۰۲۳میلادی

رفیقتان “شمی صلواتی

About admin

Check Also

نشریه کار شماره 1065 ـ سازمان فدائیان (اقلیت)

نشریه کار شماره 1065 ـ سازمان فدائیان (اقلیت)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *