مقالات

«هر شب ستاره ای به زمین می‌کشند و باز این آسمان غمزده غرق ستاره‌هاست»* جامعه‌ی ایران امروز، در عریان‌ترین فصلِ فروبستگی و ویرانی، در برابر حاکمیتی مستبد نگران وامیدوار ایستاده است. در برابر دژخیم‌ترین دیکتاتوری ایدئولوژیک که از نخستین روزِ سلطه بر قدرت سیاسی و اقتصادی، «مرگ» را به‌عنوانِ یگانه ابزارِ حکمرانی در برابر اراده‌ی زیستِ یک جامعه برگزید. این …

هفته‌ی معلم است و ما از کلاس‌هایی حرف می‌زنیم که دیگر صدای زنگشان درنمی‌آید؛ از کوله‌پشتی‌هایی که صاحبانشان زیر آوار جنگ جا ماندند. از کودکانی که باید مشق می‌نوشتند، نه اینکه نامشان به فهرست کشته‌شدگان اضافه شود. کودکان مدرسه‌ی «میناب» و دیگر کودکانی که در جنگ جان باختند، جهان‌هایی ناتمام‌اند؛ کودکی‌هایی ربوده‌شده در جهانی که سال‌هاست مرگ را عادی کرده‌اند …

اول ماه مه تنها یادبود گذشته نیست. اگر به مراسمی نمادین، نوستالژی تاریخی یا تکرار چند شعار فروکاسته شود، از معنای واقعی خود تهی می‌گردد. این روز، در اصل، نام لحظه‌ای است که کار مزدی با خود به تضاد برمی‌خیزد؛ لحظه‌ای که آنان‌که جهان را می‌گردانند، امکان توقف آن و بازساختنش را کشف می‌کنند. اول ماه مه زمانی زنده است …

تقدیم به کوشندگان اول مه به یاد درسهای مهم مراسم تاریخی اول مه پاساژعزتی سنندج و نامه پرمحتوای رفیق جعفر شفیعی رحمان حسین زاده   درست٣٩ سال قبل در١١ اردیبهشت ١٣٦٦ کارگران کمونیست و آزادیخواهان و برابری طلبان در سنندج سرخ در اقدامی درخشان، در اوج استبداد و سرکوبگری رژیم هار اسلامی، بعد از سرکوب خونین سال ٦٠ وبا وجود …

اول ماه مه در ایران، در سال ۱۴۰۵، در دل وضعیتی بحرانی، شرایط انقلابی و تاریخ‌ساز فرا می‌رسد که دیگر نمی‌توان آن را در چارچوب بحران‌های تاریخی و شناخته‌شده توضیح داد. آنچه پیش روی جامعه قرار دارد، نه یک نوسان اقتصادی یا بی‌ثباتی سیاسی، بلکه وضعیتی تاریخی و خودویژه است؛ روندی شتاب‌دار و فراگیر که نه مانند سوریه و ونزوئلا، …

اول ماه مه، سالروز جنبش عظیم و خونین کارگران آمریکا در ماه مه سال ۱٨٨٦ برای برقراری ٨ ساعت کار روزانه، که همه ساله از سوی کارگران همۀ سرزمین های جهان جشن گرفته می شود، به یکی از پایدارترین شاخص ها و نمادهای جنبش کارگری جهانی تبدیل شده است. جنبش اول ماه مه، در کنار و در ادامۀ انترناسیونال اول …

چند روزی بیش نمانده است به اول ماه مه (یازده اردیبهشت)،‌روزهمبستگی بین المللی کارگران جهان و )دوازدهم اردیبهشت)، روز معلم درایران! دربخش اول یادداشتم با همین عنوان آوردم :«طبقه‌ی کارگر ایران نه‌تنها هیچ نفعی ازجنگ ندارد، بلکه برآنند که این جنگ‌ آفرینی ها مستقیماً زندگی وامنیت آنان را هدف قرارداده‌اند. تداوم تحریم‌های اقتصادی، تخصیص بودجه‌های کلان به امورنظامی، ومحدودسازی آزادی‌ها …

در شرایط جنگ و شدیدترین بحرا‌ن ‌های همه جانبه، نخستین واقعیتی تلخی که باید به روشنی بیان کرد، آن‌ستکه : زنان، به‌ویژه زنان کارگر و فرودست، نه در حاشیه، بلکه در مرکز پی‌آمدهای ویرانگر قرار دارند. با این‌حال، آن‌ها در روایت رسمی همچنان به‌عنوان قربانیانی منفعل تصویر می‌شوند؛ بی‌صدا، بی‌قدرت و بیرون از عرصه‌ی تصمیم‌گیری. این شکاف میان واقعیت و …

اول ماه مه (۱۱اردیبهشت)هرسال تبلورخواست ها وبرشمردن موقعیت کارگران در برابر چرخه سرمایه و سرمایه داران است. ده روزی به فرارسیدن روزجهانی کارگر مانده است. دراین روز کارگران همه کشورها آغاز زندگی آگاهانه خود را درهمبستگی بین المللی برپا می دارند.رزمی همبسته ومتحد، برپایه استحکام اتحاد مبارزاتی خود را درمبارزه علیه هرگونه تعدّی و دست اندازی وهرنوع ستم انسان برانسان …

در شرایطی که جهان با تشدید جنگ، سرکوب و محدود شدن افق‌های انسانی روبه‌روست، ما—به‌عنوان صدای وجدان بیدار—سکوت در برابر بی‌عدالتی را مردود می‌دانیم. کمیته بین‌المللی دیدار با عبدالله اوجالان—به‌عنوان نهادی مستقل، میان‌رشته‌ای و با رویکرد حقوقی-فرهنگی—با انتشار این بیانیه رسمی به افکار عمومی اعلام می‌دارد که دادخواستی با امضای ۵۷۱ تن از دانشگاهیان، حقوقدانان و مدافعان حقوق بشر از …