دنیا به یک نقطۀ انفجاری رسیده است. سرمایه داری جهانی با یک بحران وسیع و تعیین کننده دست و
پنجه نرم می کند. جنگ و نابودی بخش وسیعی از جهان را فرا گرفته است. دنیا اکنون سه سال است
که شاهد یک نسل کشی و نابودی منطقه ای توسط اسرائیل و آمریکا با حمایت کامل غرب است. از
فلسطین تا لبنان و سوریه و بالاخره جنگ خانمان برانداز علیه ایران، منطقه را به یک جهنم آتشین بدل
کرده است. نزدیک به پنج سال از آغاز جنگ روسیه و اوکراین با دخالت ناتو می گذرد، صدها هزار نفر
کشته شده اند و آینده هنوز تاریک است. آمریکا، غرب و اسرائیل با جلوداری عمارات سودان را به عمق
یک سناریوی سیاه رانده اند. کشتار، گرسنگی، تجاوز و شکنجه زندگی مردم را با نابودی کامل مواجه
کرده است.
آمریکا در آمریکای لاتین سخت درگیر “رژیم چنج” است: با دخالت و دستکاری در انتخابات در پرو،
آرژانتین، شیلی، کلمبیا و پیاده کردن نیرو و دزدی آشکار در ونزوئلا و گرسنگی دادن به مردم کوبا. در
بنگلادش و نپال نیز بر دوش تظاهرات “نسل زی” آمریکا دو رژیم چنج سازمان داد.
فاشیسم سریعا بر قدرت مسلط می شود. سرکوب، خشونت پلیسی و سانسور در قلب دموکراسی غرب
ابعادی حیرت انگیز یافته است. از ماه ژانویه کمونیسم در جمهوری چک ممنوع شده است. دولت
بریتانیا تظاهر کنندگان سالمند و بعضا معلول مدافع فلسطین و ممنوعیت ارسال اسلحه به اسرائیل را
به جرم تروریسم دستگیر و زندانی می کند. بازداشت و ضرب و شتم کودکان توسط پلیس به یک امر
عادی در تظاهرات ها در شهرهای اروپایی بدل شده است.
در پاسخ به این یورش و هجوم یک جنبش اعتراضی وسیع در اروپا شکل گرفته که درگیر یک جدال
آشکار و بعضا تن به تن با پلیس و دولت است. بورژوازی خروش مردم محروم علیه بردگی وحشیانۀ
سرمایه را بعینه مشاهده می کند. این اعتراضات هیجان انگیز و امید بخش اند. زمانی که سرود
انترناسیونال توسط هزاران نفر در خیابان ها خوانده می شود قلب هر انسان شریف و با وجدان به
لرزش در می آید. انسان با خود می اندیشد: “بگذار طبقات حاکم از انقلاب کمونیستی به لرزه درآیند.
پرولتاریا چیزی برای از دست دادن ندارد جز زنجیرهایش؛ و جهانی را برای به دست آوردن دارد.
کارگرانِ تمام کشورها، متحد شوید!“*
نسل کشی در فلسطین و جنبش بیداری
با مشاهدۀ روزمرۀ کشتار بیرحمانۀ اسرائیل در غزه، چشمان جهانیان به حقایق بسیاری باز شد.
روایتی که امپریالیسم طی چندین دهه به دنیا خورانده بود، دود شد و به هوا رفت. به دنیا خورانده شده
بود که اسرائیل دائما با تهدیدات و حملات غول تروریسم اسلامی در قالب حماس، حزب الله و جمهوری
اسلامی (محور شرٌ) روبرو است و لذا “اسرائیل حق دفاع از خود را داراست!” این شعار طی سه
سال اخیر به یک جوک تلخ بدل شده است. شستشوی مغزی شروع به رنگ باختن نموده است. میلیون
ها نفر در سه سال اخیر در محکومیت اسرائیل، آمریکا و غرب و در دفاع از مردم فلسطین به خیابان
ها آمده اند. این اعتراضات علیرغم خشونت وسیع پلیس نه تنها افت نکرده بلکه گسترش یافته است.
اکنون پرچم فلسطین برای بسیاری به سمبل آزادی، عدالت و انسانیت بدل شده است. از این روست که
در اعتراضات وسیع چند ماه اخیر در اروپا همه جا پرچم فلسطین به اهتزاز درآمده است. طبق
آمارهای متفاوت، اسرائیل اکنون منفورترین کشور جهان است.
اکنون موج اعتراض و خیزش خیابانی به کشورهای غربی کشانده شده است. بحران عمیق اقتصادی و
حاکمیت فضای جنگی شرایط زیست مردم را بسیار سخت و غیرقابل تحمل نموده است. فقر و بی
خانمانی در قلب غرب که به نظام رفاه، دموکراسی و حقوق بشر خود می بالد صدها هزار نفر را به
خیابان ها آورده است. نوجوانان، جوانان، کارگران و مردم زحمتکش اروپا برای مبارزه علیه فقر، از هم
پاشیده شدن سیستم آموزشی و گرانی غذا و مسکن به خیابان ها آمده اند.
آلبانی
در یک سال گذشته یک جنبش اعتراضی وسیع علیه دولت، بویژه در اعتراض به فساد گستردۀ دولتی، به
خیابان آمده است. این جنبش با پخش خبر خرید دو منطقۀ تحت الحمایه در جنوب آلبانی در ساحل
دریای آدریاتیک**، توسط جارد کوشنر و ایوانکا ترامپ، با هدف ایجاد تفریحگاه لوکس توریستی،
وسیع تر و خشمگین تر علیه دولت به اعتراض بلند شد. مردم در اعتراض به فساد گستردۀ دولتی
بپاخاستند و خواهان سقوط دولت گردیدند. هزاران نفر هر روز در خیابان ها علیه دولت و برای ایجاد
تغییر اعتراض می کنند.
این جنبش اعتراضی، اکنون به “انقلاب فلامینگو” معروف شده است. بدنبال اعتراضات دانش آموزی
و دانشجویی در فرانسه، جوانان خواست های مشابه ای را در آلبانی طلب کرده اند. این اعتراضات
بویژه در هفته های اخیر با خشونت وسیع پلیسی روبرو شده است. علیرغم اعتراضات گسترده یک سال
اخیر، دولت در برابر خواست مردم مقاومت می کند و محکم به قدرت چسبیده است.
اسپانیا
هزاران نفر در اسپانیا به خیابان ها آمده اند و خواهان یک نظام عادلانه تر هستند. حق مسکن در راس
مطالبات قرار گرفته است. بویژه در مادرید و بارسلون این اعتراضات بسیار وسیع بوده است. مردم در
مادرید، وسط یک میدان اصلی شهر تحصن کرده اند. خودکشی زنی که از خانه اش بیرون انداخته
شده بود در اوایل سپتامبر و سپس بیرون انداختن یک زن 87 ساله، ماری کارمن آباسکار، از
آپارتمانی که به مدت 71 سال در آن زندگی کرده بود، به جرقۀ یک اعتراض توده ای سراسری در
اسپانیا بدل شد. تحت فشار این جنبش وسیع، دولت ابتدا دستور اخراج این زن سالمند را ملغی کرد
ولی وی در مدت کوتاهی بعد در بیمارستان جان باخت. سپس دولت مجبور شد که قانونی موقت برای
منع اخراج مستاجرین از خانه هایشان تصویب و انتخابات زودرس را اعلام نماید. ماری کارمن
آباسکار به چهره و سمبل این اعتراض وسیع بدل شد و هزاران نفر یاد او را گرامی داشتند.
فرانسه
حدود یکماه است که هزاران نفر، در فرانسه، در اعتراض به وضعیت اسفناک آموزش و پرورش، فقر و
گرانی و خطر جنگ به خیابان ها آمده اند. پاریس، لیون و شهرهای بزرگ فرانسه عملا به صحنۀ جنگ
مردم، حتی کودکان، با پلیس بدل شده است. خشونت پلیس حیرت جهانیان را برانگیخته است. ژست
های دموکراسی، رفاه و حقوق بشر دود می شود و به هوا می رود. صدها نفر توسط پلیس مجروح شده
اند، یک نوجوان دست خود و نوجوان دیگر یک چشمش را از داده است. طبق گزارش دولت حداقل هزار
و سیصد نفر، شامل ده ها کودک، دستگیر شده و در شرایط بسیار بدی در زندان بسر می برند.
شنبه 17 و 24 اکتبر حدود یک میلیون نفر به خیابان ها آمدند. فرانسه شاهد یک جنگ خیابانی میان
مردم معترض و پلیس است. مبارزۀ طبقاتی بشکل حاد و عریان در جریان است. جنبشی که عمدتا با
اعتراض دانش آموزان آغاز شد، بخش وسیعی از جامعه، معلمین، پدران و مادران، دانشجویان و
کارگران را به میدان آورده است. اتحادیه های کارگری از این جنبش حمایت می کنند و برای روز 5
نوامبر اعلام اعتصاب عمومی نموده اند.
رسانه های بستر اصلی و دولتمردان می کوشند یک روایت دروغین و تحریک آمیز را در افکار جا
بیاندازند. ادعا می شود که مهاجرین و مسلمانان مسبب خشونت و درگیری و به آتش کشیدن اماکن و
مغازه ها هستند. وجود سوسیال میدیا، علیرغم سانسور وسیعی که بر آن حاکم شده و بیداری وسیع
مردم، این داستان های دروغین را برملا کرده است.
ویدیو هایی در سوسیال میدیا پخش شده که نشان می دهد چگونه مردان ماسک پوش در برابر پلیس
نارنجک پرتاب می کنند و بدون واکنش پلیس محل را ترک می نمایند. در چند سال اخیر پدیدۀ “پرچم
دروغین” برای بخش وسیعی از مردم برملا شده است. در همین سال اخیر اسرائیل کوشید با
سازماندهی عملیات های تروریستی، مسلمانان، فلسطینی ها، مهاجرین، یا جمهوری اسلامی را
مسبب این عملیات های تروریستی جلوه دهد، از استرالیا تا بریتانیا و فرانسه ما شاهد اینگونه عملیات
ها بوده ایم. اما اکثر این رویداد های تروریستی سریعا افشاء شد و بکلی از رسانه ها حذف گردید.
ایتالیا
مدت کوتاهی پس از خیزش عمومی در فرانسه مردم در ایتالیا نیز به خیابان ها آمدند. اعتراضات
جوانان و کارگران در سراسر ایتالیا جریان دارد و با خشونت پلیسی دست به گریبان است. اعتراضات
وسیع در شهرهای میلان، رم، تورین و بولونیا شکل گرفته است. اتحادیه های کارگری نقش برجسته ای
در اعتراضات ایتالیا داشته اند. طی سه سال اخیر کارگران بنادر چندین بار مانع بارگیری یا ترک
کشتی های حامل اسلحه برای اسرائیل، شده اند. یک اعتصاب عمومی برای روز جمعه 30 اکتبر
سازمان یافته است.
یونان
یونان نیز مانند فرانسه، اسپانیا، ایتالیا و بلژیک صحنۀ اعتراضات وسیع و گسترده علیه دولت، فقر و
گرانی، برای افزایش دستمزد و بهبود سیستم آموزش و پرورش بوده است. جوانان و کارگران به خیابان
ها آمده اند. اعتصابات کارگری سازمان یافته است. بعلاوه، یک جنبش وسیع اعتراضی علیه نسل
کشی اسرائیل و حمایت از مردم فلسطین، مقابله با تلاش اسرائیل برای اشغال بخشی از اراضی
یونان از طریق به آتش کشیدن جنگل ها و سپس خرید آن اراضی در همکاری نزدیک با دولت یونان که
کاملا طرفدار اسرائیل است، در سه سال اخیر فعالانه در صحنه حضور داشته است.
جنبش اعتراضی با مطالبات مشابه و برخورد خشونت آمیز پلیس در بلژیک و پرتغال نیز گسترش یافته
است. اعتراضات وسیع علیه دولت دست راستی در صربستان پس از دو سال موفق شد، دولت را تغییر
دهد. و اکنون آلمان نیز به میدان آمده است.
برزیل- هفتۀ کار پنج روزه!
انتخابات اخیر در برزیل یک موج اعتراضی را موجب شد. یک میلیون نفر در حمایت از لولا، رئیس
جمهور چپگرای رفرمیست، در تقابل با بولسونارو یک فاشیست تمام عیار و پسر رئیس جمهور سابق که
اکنون در خانه اش زندانی محسوب می شود، به خیابان ها آمدند. در چندین شهر بزرگ در شمال
برزیل که جمعیت آن عمدتا سیاه پوست و فقیر اند، شهردارها اتوبوس ها را متوقف کردند تا مانع
شرکت وسیع در انتخابات شوند ولی مخالفین موفق شدند تا زمان انتخابات را بمدت دو ساعت تمدید
کنند. تعداد وسیعی از مردم محروم و فقیر با قایق خود را به شهرها برای شرکت در انتخابات رساندند.
یک بسیج وسیع در مکان های دورافتادۀ فقیرنشین سازمان یافت تا تعداد هر چه بیشتری امکان شرکت
در انتخابات را پیدا کنند. باین ترتیب لولا که در دور اول انتخابات رای پایین تر بدست آورده بود، بار
دیگر انتخاب شد و بولسونارو بلافاصله پس از اعلام آراء، از طریق آرژانتین برزیل را ترک و به آمریکا
گریخت.
با توجه به دخالت های گستردۀ آمریکا و اسرائیل در انتخابات کشورهای آمریکای لاتین که عملا به
رژیم چنج در آرژانتین، شیلی و کلمبیا انجامید و پس از اشغال ونزوئلا و محکومیت مردم کوبا به
گرسنگی، این انتخابات میزانی امید را در قلب ها زنده کرد. نه به این خاطر که لولا یک انسان رادیکال
است که می خواهد یا می تواند سرمایه داری را به زیر بکشد یا حتی تغییرات تعیین کننده ای در
وضعیت طبقۀ کارگر و مردم برزیل ایجاد کند، بلکه از اینرو که آیندۀ حاکمیت فاشیسم عریان یک
کابوس سیاه است.
بعلاوه، این مبارزه یک دستاورد چشمگیر و تاریخی برای طبقۀ کارگر برزیل داشت. هفتۀ کار پنج روزه
پس از سالها مبارزه به تثبیت رسید. این دستاورد هم از نظر واقعی و هم سمبلیک بسیار مهم است.
کاهش ساعات کار و هفتۀ کار پنج روزه از مطالبات برجستۀ جنبش کارگری بین المللی بوده است. در
شرایطی که فاشیسم بر دنیا حکم می راند و تمام دستاوردهای جنبش کارگری و چپ در دهه های
اخیر یکی پس از دیگری بازپس گرفته شده، این دستاورد جایگاه مهمی برای جنبش کارگری و چپ و
در مبارزه برای عقب نشاندن بورژوازی و فاشیسم داراست.
شرایط بسیار حساس و خطیر است. جنبش وسیع رادیکال اعتراضی که اکنون اروپا و بخشی از دنیا
را فرا گرفته یک روزنۀ امید است: امید برای تغییر، امید برای عقب نشاندن فاشیسم و ایجاد یک زندگی
بهتر. اما باید اذعان کرد که علیرغم رادیکالیسم عمیق، سازماندهی گسترده و عزم جزم مردم برای ادامۀ
اعتراض، این جنبش از یک رهبری رادیکال با یک برنامۀ روشن برای تغییر و تداوم جنگ با هیات حاکمه
و سرمایه داری محروم است.
انقلاب علیه سرمایه داری نیاز به یک سازمان قوی، با برنامۀ روشن و قدرت رهبری و سازماندهی
گسترده دارد. در حال حاضر بنظر نمی رسد که چنین سازمان هایی موجود یا صاحب قدرت تعیین
کننده باشند. شعارها رادیکال اند، مردم با شهامت مقاومت می کنند، جنبش کارگری دخیل شده است،
سرود انترناسیونال در خیابان ها خوانده می شود، پرچم های سرخ برافراشته شده است اما امکان
سرکوب و عقب نشاندن این خیزش اعتراضی بسیار است.
این نقل قول تاریخی از مانیفست کمونیست هنوز معتبر و مربوط است:
تاریخِ تمامیِ جوامعِ تاکنون موجود، تاریخِ مبارزاتِ طبقاتی بوده است. آزاد و برده، پاتریسین و »
پلب هین، ارباب و سرف،استادکار و شاگرد؛ خلاصه، ستمگر و ستمدیده، همواره در تقابلِ با یکدیگر
بود هاند و به مبارز های بی وقفه — که گاه پنهان بود و گاه آشکار — ادامه داد هاند؛ مبارز های که هر بار یا
«. به دگرگونیِ انقلابیِ کلِ جامعه انجامیده، و یا به نابودیِ مشترکِ طبقاتِ درگیر
آذر ماجدی
۲۹ اکتبر ۲۰۲۶
کارل مارکس و فردریک انگلس، مانیفست کمونیست *__
