مقالات

در میانِ شعله‌های جنگ ارتجاعی ــ که زنان، نخستین و بی‌دفاع‌ترین قربانیانِ بی‌صدا و همیشگی آن‌اند ــ هشدار می‌دهیم- هشداری از سر اضطرار و تندبادِ نگرانی:  جانِ زینب جلالیان در خطر است. او، که دیرپاترین اسیرِ دیارِ اسارت در میان زنان زندانی سیاسی است، بسان شمعی در گذارِ غریبِ روزها و شب‌ها، قطره‌قطره ذوب می‌شود. نزدیک به دو دهه از …

قلم، آن‌گاه که از زبان فرودستان و پیکرهای تازیانه‌خورده سخن بگوید، دیگر ابزار نوشتن نیست؛ سلاح آگاهی است. دیوارهای بتنی زندان می‌توانند تن را به زنجیر بکشند، اما فریاد قلمی را که به رنج و رهایی گره خورده است، نه. اهدای جایزه‌ی بین‌المللی «آزادی نوشتن پن/باربی ۲۰۲۶» به گلرخ ابراهیمی ایرایی و علی اسداللهی، فراتر از یک قدرشناسی ادبی، گواهی …

«کنگره آزادی ایران» (بخوانید یکی دیگر از سناریوهای سرهمبندی شده مصادره دستاوردهای چندین دهه مبارزاتی کارگران و فرودستان از قبل رهبر تراشی جهت دست بدست کردن قدرت از بالای سر جامعه) محل تجمیع بخش وسیعی از گردانندگان آن اصلاح طلبان رانده شده از حاکمیت، کهنه توده ای و اکثریتیها وسلطنت طلبان و ناسیونالیستهای قومی، حقوق بشریها و جمهوری خواهان که …

ائتلاف ۶ حزب و سازمان کُرد به نامهای حزب آزادی کردستان (پاک)، حزب دموکرات کردستان ایران (حدکا)، حزب حیات آزاد کردستان (پژاک)، سازمان خبات کردستان ایران و کومله زحمتکشان کردستان و حزب کومله کردستان ایران ( مهتدی) که در بیانیه تاسیس خود اعلام کرده است که هدف اصلی آن هماهنگ کردن مبارزه برای «سرنگونی جمهوری اسلامی ایران» و دستیابی کُردهای …

این فراخوانی را که همین الان از دوستی دریافت کرده‌ام، با تو به اشتراک می‌گذارم. آن را بخوان و تا جایی که می‌توانی منتشرش کن: از هاوانا، با توجه به فوریت وضعیت و رنج روزافزون مردم کوبا، این متن را که امروز صبح دریافت کرده‌ایم با شما در میان می‌گذاریم: نامه‌ای سرگشاده به جهان: زنی کاملاً عادی از کوبا، جنایتی …

«هر شب ستاره ای به زمین می‌کشند و باز این آسمان غمزده غرق ستاره‌هاست»* جامعه‌ی ایران امروز، در عریان‌ترین فصلِ فروبستگی و ویرانی، در برابر حاکمیتی مستبد نگران وامیدوار ایستاده است. در برابر دژخیم‌ترین دیکتاتوری ایدئولوژیک که از نخستین روزِ سلطه بر قدرت سیاسی و اقتصادی، «مرگ» را به‌عنوانِ یگانه ابزارِ حکمرانی در برابر اراده‌ی زیستِ یک جامعه برگزید. این …

هفته‌ی معلم است و ما از کلاس‌هایی حرف می‌زنیم که دیگر صدای زنگشان درنمی‌آید؛ از کوله‌پشتی‌هایی که صاحبانشان زیر آوار جنگ جا ماندند. از کودکانی که باید مشق می‌نوشتند، نه اینکه نامشان به فهرست کشته‌شدگان اضافه شود. کودکان مدرسه‌ی «میناب» و دیگر کودکانی که در جنگ جان باختند، جهان‌هایی ناتمام‌اند؛ کودکی‌هایی ربوده‌شده در جهانی که سال‌هاست مرگ را عادی کرده‌اند …

اول ماه مه تنها یادبود گذشته نیست. اگر به مراسمی نمادین، نوستالژی تاریخی یا تکرار چند شعار فروکاسته شود، از معنای واقعی خود تهی می‌گردد. این روز، در اصل، نام لحظه‌ای است که کار مزدی با خود به تضاد برمی‌خیزد؛ لحظه‌ای که آنان‌که جهان را می‌گردانند، امکان توقف آن و بازساختنش را کشف می‌کنند. اول ماه مه زمانی زنده است …

تقدیم به کوشندگان اول مه به یاد درسهای مهم مراسم تاریخی اول مه پاساژعزتی سنندج و نامه پرمحتوای رفیق جعفر شفیعی رحمان حسین زاده   درست٣٩ سال قبل در١١ اردیبهشت ١٣٦٦ کارگران کمونیست و آزادیخواهان و برابری طلبان در سنندج سرخ در اقدامی درخشان، در اوج استبداد و سرکوبگری رژیم هار اسلامی، بعد از سرکوب خونین سال ٦٠ وبا وجود …

اول ماه مه در ایران، در سال ۱۴۰۵، در دل وضعیتی بحرانی، شرایط انقلابی و تاریخ‌ساز فرا می‌رسد که دیگر نمی‌توان آن را در چارچوب بحران‌های تاریخی و شناخته‌شده توضیح داد. آنچه پیش روی جامعه قرار دارد، نه یک نوسان اقتصادی یا بی‌ثباتی سیاسی، بلکه وضعیتی تاریخی و خودویژه است؛ روندی شتاب‌دار و فراگیر که نه مانند سوریه و ونزوئلا، …