بیانیه محکومیت سرکوب خونین زنان و زحمتکشان معدن فاریاب ـ جامعه آزاد زنان شرق کردستان (کژار)
از روز سهشنبه ۲۶ خردادماه، بار دیگر چهرهی عریان سرکوب و غارت حاکمیت در جنوب استان کرمان نمایان شد. یورش وحشیانهی نیروهای نظامی و امنیتی به تجمع مسالمتآمیز زنان و زحمتکشان روستای پشموکی از توابع فاریاب که از این روز آغاز شد و در روزهای بعد تداوم یافت، با ضربوجرح شدید دهها تن ــ از جمله نوجوان ۱۷ ساله، مینا حوت ــ و بازداشت دستهجمعی و انتقال شهروندان به مکانهای نامعلوم همراه بود؛ سرکوبی که پرده از فاز جدیدی از تقابل جامعه با ساختار غارتگر حاکم برداشت.
مناطق فاریاب، کهنوج، قلعهگنج و رودبار جنوب هممرز با استان سیستان و بلوچستان است و بخش بزرگی از ساکنان و بومیان این مناطق، از جمله اهالی روستای پشموکی، شهروندان بلوچ (از طوایف حوت و بامری) هستند که زیر سایه تبعیض مضاعف اقلیمی و ملی قرار دارند.
سبب این مقاومت شجاعانه و یورش متقابل نیروهای سرکوبگر در پشموکی را باید در مسئلهی مالکیت، بهرهبرداری و محرومسازی زحمتکشان منطقه از معدن کرومیت جستوجو کرد. این معدن در دل سرزمینی کویری قرار دارد که مردم آن نسلها با فقر، بیکاری، بیآبی و محرومیت زیستهاند؛ اما ثروت نهفته در همین زمین، نه به سفرهی آنان رسیده و نه به حق کار، اشتغال و زندگیشان.
بر اساس گزارشها و دادههای موجود، مالکیت و بهرهبرداری معادن کرومیت فاریاب در دست شرکتها, پیمانکاران و شبکههای رانتی وابسته به باندهای حکومتی قرار گرفته است؛ از شرکتهایی چون صنایع معدنی شهابسنگ و شرکت معادن فاریاب گرفته تا واگذاریهایی که در سالهای اخیر از مسیر مزایدههای صوری و با دخالت مستقیم نهادهای حکومتی انجام شدهاند. در این میان، مردم بومی پشموکی بیبهره از ثروت طبیعی مشترک خود، تنها زیر ضرب سرکوب قرار داشتهاند. اعتراض مردم پشموکی از همینجا آغاز میشود: از غارت ثروت جمعی، بیکاری جوانان، پایمالشدن حق کارگران، محرومیت زنان و خانوادهها، و از این واقعیت تلخ که چرخ دندههای معدن در کنار خانههای آنان میچرخد، اما سود نجومی آن به جیب پیمانکاران، شرکتهای رانتی و شبکههای وابسته و فاسد میرود.
این واقعه، دومین مورد برخورد خشونتآمیز با زنان بلوچ در اعتراضات مرتبط با بهرهبرداری از معادن در کمتر از ۲۴ ساعت گذشته است؛ چرا که در شامگاه همان روز (سهشنبه ۲۶ خرداد)، نیروهای انتظامی و عوامل مرتبط با معدن طلای تفتان در روستای سرسیاه شهرستان تفتان نیز به تجمع زنان معترض یورش بردند. در جریان آن حمله، بیبینور ریگی کوته، زن بلوچ ۵۵ ساله، بر اثر ضربات قنداق اسلحه از ناحیه سر به شدت مجروح شد. این زنجیره سرکوب نشان میدهد که خط مقدم مقاومت در برابر غارت منابع بر دوش زنان استوار است.
این درگیری، یک نزاع محلی و گذرا نیست؛ بلکه رویارویی مستقیم مردم زیر ستم با الگوی جنایتکارانهی حاکمیت است: مصادرهی منابع، واگذاری رانتی، حذف مردم بومی از حق مالکیت و بهرهمندی، و در نهایت پاسخدادن به مطالبهی نان، کار و عدالت با باتوم، بازداشت، سرکوب و کشتار.
مقاومت زنان، کارگران و زحمتکشان پشموکی با دستان خالی در برابر باندهای حاکم، دفاع از یک معدن نیست؛ بلکه دفاع از حق مالکیت جمعی بر زمین، کار، آب، زندگی حال و آینده است. این مبارزه، تداوم پویایی همان «نیروی سوم» است؛ بخشی از مقاومت گستردهتر و آشتیناپذیر مردم بلوچستان، کرمان، خوزستان، کردستان و سراسر ایران در برابر نظم غارت، تبعیض و سرکوب.
ما ضمن محکومیت شدید برخورد پادگانی و چماقداری نظامیان با زنان و مردم بیدفاع پشموکی فاریاب، قاطعانه خواستار موارد زیر هستیم:
۱. آزادی فوری و بیقیدوشرط تمامی بازداشتشدگان این واقعه از جمله مرضیه حوت، ماهبیبی حوت، صمیه بامری، علیبخش بامری، رضا بیگبامری، انور حوت و دیگر بازداشتشدگان گمنام. ۲. توقف فوری استخراج رانتی و به رسمیت شناختن حق قانونی بومیان منطقه در مدیریت، اشتغال و عواید حاصل از معادن فاریاب. ۳. پایان دادن به امنیتیسازی مطالبات معیشتی و محاکمه علنی آمران و عاملان ضربوجرح زنان و شهروندان معترض.
تفاهمها و قراردادهای کاغذی تبهکاران حاکم میآیند و میروند، اما گسل اصلی میان جامعه و حاکمیت، تنها با ایستادگی و همبستگی ارگانیک تودههای تحت ستم جابهجا خواهد شد. سرکوب فاریاب، فریاد دادخواهی همهی ماست.
زنده باد همبستگی سراسری زحمتکشان
#زنان_فاریاب_معدن
#زن_زندگی_آزادی
۲۸ خرداد ۱۴۰۵
همبستگی با جامعه آزاد زنان شرق کردستان (کژار)
