اول ماه مه ۲۰۲۶: طبقه کارگر ایران و جدال سه توحش
نزدیک به نود و سه میلیون ایرانی، چهل و هفت سال است با تحریمهای گوناگون، در زندگیای مشقتبار بهسر میبرند و بهطریق اولیٰ طبقه کارگر ایران بزرگترین بازندهی این وضعیت است و در تلاطمِ بحرانی عمیق و چند سویه در محاصره قرار گرفته است: از بحران بهرهدهی به بحران معیشت و بحران بقا. کارگران ایران با دستمزدهای زیر خط فقر، قراردادهای موقتی و سفیدْامضا، ناامنیتی گستردهی شغلی، نیروی کار ارزان و در بی حقوقی ابتدایی گرفتار شدهاند. در این ساختار هرگونه تلاش برای ایجادِ تشکلهای مستقل و یا طرح مطالبات جمعی، با سرکوب، زندان و اخراج پاسخ داده میشود.
در این بُرهه از جنگ ارتجاعی میان سه دولتِ جنگطلب، مُدام تعداد زندانیان سیاسی و اعدامهای بیرویه افزایش یافته است. کارگران، امروز در جنگی که هیچ نقشی در رویدادهای آن ندارند، در مخاصماتِ میان سه دولتِ فاشیستِ آمریکا، اسرائیل و ایران به گروگان گرفته شدهاند.
جنگ نه یک حادثهی تصادفی بلکه ادامه سیاستیست در خدمت منافعِ بلوکهای سرمایهداری و رقابت میان قدرتهای جهانی. حملات نظامی آمریکا و اسرائیل، ویرانی زیرساختها، تخریب مؤسساتِ صنعتی و تعطیلی کارخانهها، یعنی مستقیماً گسترش بیکاری انبوه، تحمیل فقر و فلاکت بر معیشت کارگران، بهویژه زنان کارگر که بیشترین قربانیان این جنگ هستند.
آنچه امروز بهنامِ منافع ملی کشورهای متخاصم پیش برده میشود، در واقع چیزی نیست جز بازتولید و بازتوزیع منابع ملی و تقسیم بازارهای مالی-تجاری میان قدرتهای صاحبِ مجتمعهای عظیم صنعتی-نظامی مسلط بر جهان. در این میان، هزینههای جانی و مالی رقابتهای امپریالیستی بر سرِ طبقه کارگر جهانی آوار میشود. با فشارهای داخلی و خارجی، در نهایت نیروهای کار تضعیف و مناسباتِ استثماری تقویت و مستحکمتر شده و در چنین شرایطی مطالبات و اعتراضاتِ طبقه کارگر به حاشیه رانده میشود.
کارگران ایران نمیتوانند بر هیچیک از قدرتهای سیاسی و نظامی تکیه کنند، زیرا مُداخلهی جنگ افروزان خارجی و یا توسل بر نظم فاشیستی حکومت اسلامی راه نجات و رهایی از مناسبات استثماری سرمایهداری نیست.
بنا بر بعضی برآوردها حدودِ ده تا پانزده میلیون کارگر ایرانی، در بخشهای تولیدی و خدماتی، در اثر بمبارانهای سنگین زیرساختهای مراکز صنعتی بیکار و آواره شدهاند. از جمله بمباران مرکز صنعتی فولاد مبارکه اصفهان، نه تنها این مؤسسهی عظیم صنعتی با خاک یکسان شده، بلکه حدود سیصد بنگاه تولیدی دیگر که از قِبَل تولیدات صنعتی این مجتمع تغذیه میشدهاند، به علتِ عدمِ رسیدن محمولههای مورد نیاز کاملاً تعطیل شدهاند.
جنگ با سلاحهای مُدرن بیش از همه و بهویژه از طبقه کارگر قربانی میگیرد. ما روز اول ماه مِه را غنیمت شمرده و از تمام مردم جهان میخواهیم به هر وسیله که میتوانند جلوی جنایات سه دولتِ در گیر جنگ را گرفته و نیز نسبت به دستگیری و اعدامهای رژیم جمهوری اسلامی ایران واکنش نشان دهند.
زنده باد همبستگی بین المللی کارگران
قطع بیدرنگ جنگ
آزادی بدون قید و شرط زندانیان سیاسی و عقیدتی
زنده باد آزادی، زنده باد سوسیالیسم
شورای همبستگی با جنبش کارگری – پاریس
