پرویز قلیچ خانی فرزند کارگر کوره پزخانه و در منطقه ی شوش در جنوب تهران تولد یافت و در جوانی یکی از فوتبالیست های با استعداد و ورزیده ایران معروف گردید. ولی در کنار افتخارات ورزشی، انسان شریف و مهربانی بود که به پایگاه طبقاتی خویش وفادار ماند. او پس از قهرمانی آسیا و در ملاقات تیم ملی در دیدار با شاه ایران، از بوسه زدن بر دستان او، امتناع ورزید و صمیمیت خود با کارگران و زحمتکشان جامعه را به فراموشی نسپرد و سپس در اعتراضات سیاسی دانشسرای عالی تهران بازداشت گردید تا جایی که در قیام مردمی سال ۱۳۵۷ فعالیت چشمگیری داشت.
در زمان حکومت جمهوری اسلامی یکی از مخالفان این نظام سیاسی بود و مجبور گشت کشور را ترک نموده و سال ها در پاریس و تا آخرین لحظه زنذگی در تبعید بسر برد و هیچگاه از مبارزه ی سیاسی کناره نگرفت و برعکس عناصر شناخته شده ای که از دیرباز و بویژه در دوران کنونی به بورژوازی یعنی سیستم استثماری روی آورده اند، به لایه های تحتانی جامعه وفادار ماند و حتا برای اعتراض علیه جمهوری اسلامی و دفاع از طبقه ی کارگر چندین بار در اجلاس جهانی سلزمان کار در ژنو شرکت ورزید.
ما فقدان ورزشکار نمونه و حامی کارگران را به همه ی دوستداران و بویژه ایرانیان تسلیت گفته و خود را در غم از دست دادن رفیق پرویز شریک میدانیم.
شورای همبستگی با جنبش کارگری ـ پاریس
