یادبود 18 تیر خونین 1378 حمله به کوی دانشگاه ـ همنوا
متن :
سال پیش، در ۱۸ تیر ۱۳۷۸، جمهوری اسلامی یکی از خونینترین و شرمآورترین سرکوبهای تاریخ معاصر ایران را رقم زد. دانشگاه تهران، که باید پناهگاه اندیشه و آزادی باشد، به صحنه حمله وحشیانه نیروهای سرکوبگر تبدیل شد.
در آن شب تاریک، دانشجویان بیدفاع با هجوم وحشیانه نیروهای لباسشخصی، بسیج و یگان ویژه مواجه شدند. خوابگاهها به آتش کشیده شد، دانشجویان به طرز بیرحمانهای مورد ضرب و شتم قرار گرفتند، و بسیاری از آنان زخمی، بازداشت یا ناپدید شدند. نامهایی چون عزت ابراهیمنژاد، قربانی گلوله و باتوم جمهوری اسلامی، تا ابد در حافظه جمعی مردم ایران باقی خواهد ماند.
خاتمی، رئیسجمهور وقت اعلام کرد : “من رو در روی رهبر قرار نمیگیرم”. او با سکوت و بیعملی خود راه را برای خشونت افسارگسیخته سپاه، بسیج و نیروهای اطلاعاتی باز گذاشت. خامنهای و سران نظام با دستور مستقیم، ماشین سرکوب را علیه جوانان آزادیخواه به حرکت درآوردند و هر صدای حقطلبی را با گلوله، شکنجه و زندان پاسخ دادند.
۱۸ تیر نماد جنایت و وحشیگری جمهوری اسلامی علیه مردم خود است؛ یادآور خون بیگناهان و ضرورت ایستادگی بیامان در برابر دیکتاتوری و سرکوب.
این روز تلخ نه تنها یادآور ظلم تاریخی است، بلکه هشداری جدی برای همه نسلهاست تا بدانند قدرت سرکوبگر چگونه میتواند با بیرحمی و خشونت، صدای آزادی و عدالت را خاموش کند.
رژیم جمهوری اسلامی بارها نشان داده که قابلیت اصلاح ندارد.
تا زمانی که این نظام بر سر کار است، دستیابی به آزادی و دموکراسی غیر ممکن خواهد بود.
