به خاطره ی رفیق سیامک مویدزاده (وارتان) ـ احمد بخردطبع

با تاسف عمیق رفیق سیامک موید زاده نیز جهان ما را ترک نمود و برای همیشه از علائق و مناسبات شخصی و اجتماعی جدا گردیده و به ابدیت پیوست و این ضایعه ای برای خانواده، دوستان و رفقای مبارزاتی اش بشمار می رود. زمانی که در “نهادهای همبستگی با جنبش کارگری در ایران ـ خارج کشور” فعالیت داشتم با وی آشنا شدم و در تمام مدتی که در آنجا انجام وظیفه می نمودم همواره در تماس مبارزات کارگری با وی بودم. او با صمیمیت عمل می کرد و همه ی انرژی مبارزاتی را در راه رهایی طبقه ی کارگر بکار می گرفت.

ما که هر ساله نیز برای دفاع از حقوق اولیه و مسلم کارگران ایران در “کنفرانس سالانه ی سازمان جهانی کار” در ژنو حضور به هم می رساندیم، سیامک عزیز را در کنار خود داشتیم. ولی در زمان کهولت و ضعف جسمی، وی مجبور بود که با صندلی چرخدار به زندگی ادامه دهد و با همین صندلی چرخدار در همه ی تظاهرات حضور مییافت و با همین وسیله به “کنفرانس جهانی ILO ” در ژنو با مشت های گره کرده، روحیه مبارزاتی ما را ارتقا می بخشید. رفیق سیامک (وارتان) در افشای چهره ی کریه و امپریالیستی “سولیداریتی سنتر” در جنبش کارگری در ایران، ابتکار عمل ویژه ای داشت و عمیقن فعال بود. یادش برای همیشه گرامی باد.

احمد بخردطبع

فروردین ۱۴۰۵  ـ   آوریل ۲۰۲۶