به مناسبت روز اول نوامبر، روز آزادی کوبانی، افسانه هایی از مقاومت کوبانی ـ سایت آژانس خبری فرات
در میان مقاومت کوبانی هزاران داستان وجود دارد که هنوز زیر سنگها و صخرهها مانده است، اما با مقاومت آنها بود که کوبانی ماند و به نقطهی آغاز شکست داعش تبدیل شد.
جودی ابراهیم کوبانی جمعه, ۳۱ اکتبر ۲۰۲۵, ۰۸:۰۳
مقاومت کوبانی یکی از آن مقاومتهایی است که تا صدها دوره ادامه خواهد یافت و برای نسلها باقی خواهد ماند. آن مقاومتی که به دست زن آزاد رقم خورد، زنی که ذهنیت خود را با فکر و فلسفهی رهبر آپو تربیت کرده و مبارزه را آغاز کرده است؛ قطعاً مقاومتی که به دست زن آغاز شده، به پیروزی خواهد رسید.
ما در این پروندهی خود از قهرمانانی صحبت خواهیم کرد که در میان بودن و نبودن، پلی برای پیروزی شدند. زیرا در میان مقاومت کوبانی، بودن و ارادهی روح، اساس بود. با آن روحیه، این وجود تا به امروز به واسطهی آن قهرمانانی که جان خود را در این راه فدا کردند و ستارهای در آسمانهای کوبانی شدند، ادامه پیدا کرد.
شهید گَلهات کوبانی، یا همان مقاومتگر مقاومت کوبانی که تا لحظهی آخر با قهرمانی و شجاعتی بیهمتا در برابر تروریسم داعش ایستادگی کرد و در هر سنگر کوبانی جای گرفت. در میان مقاومت کوبانی دهها نفر مانند شهید گلهات بودند که آرزو و خیالشان این بود که کوبانی از تروریسم داعش نجات یابد.
گلهات کوبانی
شهید گلهات از روز اول مقاومت کوبانی به عنوان یک فرمانده در سنگر شرق کوبانی جای گرفته بود. شهید گلهات با مقاومت و اصرار فراوان در کنار همرزمانش ایستادگی میکرد. شهید گلهات به جرقهی امید و مقاومت تبدیل شد. با ارادهی آزادی در شهر کوبانی خط میکشید. بر روی هر دیوار کوبانی، تصویر گلهاتها نقش بسته است، آن تصویری که خشم سالها در برابر تاریکی بود. خشم مقاومت و آزادی بود.
گلهات از کوههای آزاد، همراه با همرزمانش، گروهی از گریلاهای آزاد، به سمت کوبانی سرازیر شدند. از جودی، زاگرس و تا بوتان، به سمت کوبانی مانند یک تکه آتش سرازیر شدند. فرماندهی کوههای جودی و زاگرس شد. تا به امروز، گلهات خود را در ذهن هر فرد در کوبانی کاشته است. در بوتان پیروز شد و به سوی کوبانی پیروزی خود را تاجگذاری کرد.
دَستینا قندیل
یکی از مبارزان زن از باشور کوردستان است. در نبرد حلب شرکت کرد و با تاکتیک نوین جنگی که در شهر حلب به مقاومت علیه جبهة النصره پیوسته بود، در حملهی به شهر کوبانی در برابر تروریسم داعش ایستادگی کرد. با روح زن آزاد و پولادین، با مقاومت روح زن کورد، ایستادگی کرد و نمونهی زن آزاد شد.
دستینا قندیل یا دستینا هفتانین در سال ۲۰۱۱ به صفوف آزادی پیوست. دستینا قندیل و دهها همرزمش در شهر کوبانی در خیابان گمرک که اکنون محل موزهی کوبانی است، در ساختمانی چهار طبقه، حملات روزانهی داعش را در آنجا شکست دادند. دستینا و همرزمانش در آنجا مقاومت افسانهای میکنند و تا آخرین لحظه بدون تردید ایستادگی کردند. در ۲۰ اکتبر، در مقاومت کوبانی به شهادت رسید و به کاروان شهیدان پیوست. امروز هزاران نفر در شهر کوبانی به نام دستینا، مقاومتی را که دستینا رهبری میکرد، انجام میدهند. هزاران نفر ایستادگی میکنند و به دستینا تبدیل میشوند.
زَهرا پَنابَر، الههی آزادی
یکی از فرماندهان مقاومت کوبانی، زهرا پنابر است که اهل باکور کوردستان میباشد. او در ۲۳ اکتبر ۲۰۱۴ به سوی مقاومت کوبانی حرکت کرد و در شهر کوبانی در این مقاومت جای گرفت. شهید زهرا پنابر در ساختمانی چهار طبقه در میدان آزادی مستقر بود و مقاومت میکرد. این مکان همواره مورد حملهی داعش قرار میگرفت. او در مرکز شهر کوبانی در بسیاری از مکانها در سختترین سنگرها جای داشت. در عین حال، شهید زهرا به عنوان فرمانده جبههی خیابان ۴۸ که یک خیابان اصلی در شهر کوبانی است، در آنجا مستقر بود.
زهرا پنابر پس از آزادسازی شهر کوبانی که در ۲۶ ژانویهی ۲۰۱۵ و بعد از ۱۳۴ روز مقاومت انجام شد، چنین گفت: «حسرت ما بود این روز و ما این روز را دیدیم. بسیاری از دوستان شهید با حسرت دیدن این روز به شهادت رسیدند. اما ما قول میدهیم که تا آخر بر قول خود باشیم و رویاهای شما را زندگی کنیم و به زندگی درآوریم.»
شهید زهرا پنابر در ۳ فوریهی ۲۰۱۵ در روستایی در کوبانی به شهادت رسید.
رێڤان روژاوا و آرین میرکان، شهیدان بیگور
رێڤان روژاوا (مدینه مامو) در سال ۱۹۹۴ در شهر کوبانی متولد شد. در جنگ علیه داعش، در سنگرهای خط مقدم به عنوان یک فرمانده جنگ، در میان نبرد جای گرفت. در سنگرهای پیشرو در روستاها، همراه با همرزمان خود، مقاومتی افسانهای برپا کرد. رێڤان کوبانی در تپهی کورک، که در جنوب تپهی مشتنور واقع است، با یک عملیات فدایی خود را در میان تبهکاران داعش منفجر کرد تا آنها نتوانند پیشروی کنند. او در ۳۰ سپتامبر به شهادت رسید.
فرمانده، پیشگام و مقاومتگر جنگ کوبانی، آرین میرکان، که با بدن خود بر روی مشتنور افسانهی الههها را محقق کرد. در ۵ اکتبر ۲۰۱۴، فرمانده آرین بر روی تپهی مشتنور یک حملهی فدایی انجام داد و جان خود را در میان تبهکاران داعش منفجر کرد. با عملیات فدایی فرمانده آرین میرکان، چشم تمام دنیا به کوبانی باز شد و کوبانی به نقطهی آغازین تبدیل شد که سر در برابر تروریسم داعش فرود نیاورد.
آرین میرکان در سال ۱۹۹۲ در روستای میرکان، از توابع بخش ماباتا در عفرین متولد شد. آرین میرکان هنگام رفتن به مدرسه، به دلیل نوشتهای که به زبان کوردی به عنوان یادبود بر روی دستش نوشته شده بود، از سوی معلمان مورد خشونت قرار گرفت. از این رو، آرین میرکان به سوی خط آزادی زنان به راه افتاد. آرین میرکان در سال ۲۰۰۷ به جنبش آزادی کوردستان پیوست. سپس به یگانهای مدافع زنان (یپژ) پیوست و در آنجا مقاومت و مبارزهی خود را آغاز کرد.
آرین میرکان به مقاومت کوبانی پیوست و در آنجا مبارزه و مقاومتی با روح زن آغاز کرد. در مقاومت کوبانی، از هر چهار بخش کوردستان و هزاران نفر از شهرهای مختلف برای کوبانی بسیج شدند و در برابر تروریسم واپسگرا قیام کردند. آرین مقاومتگر با بدن خود تپهی مشتنور را به مکان بهشت و الههها تبدیل کرد.
افسانهی نبرد کوبانی و صدای کوبانی، ویان پیمان
با صدای نازک خود، با صدا و رنگ زن آزاد، صدایش بر سر هر کوچه، سنگ و کوی شهر کوبانی برافروخته شد. ویان پیمان، زنی از روژهلات کوردستان بود و به عنوان یک فرمانده در تمام جبهههای کوبانی با ارادهای از فولاد حرکت میکرد؛ در جایجای هر جبههای، صدای ویان و روح آزاد او حضور داشت. در هر گوشه از کوبانی، صدای ویان در ذهنهاست. با روح مقاومت ویانها و روح صدای آزادی، امروز کوبانی هر لحظه خود را درمان میکنند.
زوزان و اِریش که گفتند «هر یک از ما بمبی خواهیم شد و خود را به تانکهای دشمن خواهیم زد»
تپهی دُلی، که یکی از تپههای واقع در روستاهای غرب کوبانی است، در جنگ علیه داعش شاهد مقاومت و مبارزهی دو رفیقی بود که عملیات فدایی انجام دادند. آنها زوزان و اِریش بودند که شعارشان در آن لحظه این بود: «هر یک از ما بمبی خواهیم شد و خود را به تانکهای دشمن خواهیم زد.» با این شعار، هر دو رفیق جان خود را فدا کردند تا تبهکاران داعش نتوانند به سمت کوبانی پیشروی کنند. هر دو در آغاز حملهی داعش به شهادت رسیدند.
مدرسهی سرزور، اولین مکان شکست داعش
هنگامی که از مقاومت دوران، مقاوت کوبانی سخن به میان میآید، حماسهی مدرسهی سرزور به یاد انسان میآید. در ۱۶ سپتامبر ۲۰۱۴، تبهکاران داعش هر چهار طرف روستا را محاصره کردند و به سوی مدرسه روی آوردند. هنگامی که تبهکاران وارد مدرسه میشوند، ۱۳ مبارز یگانهای مدافع خلق و یگانهای مدافع زنان، جان خود را با بمبها تزئین کردند و به شهادت رسیدند. حماسهی تاریخی مقاومت در کوبانی از آنجا آغاز شد. در میان ۳۶ ساعت مقاومت، بیش از ۱۰۰ تبهکار داعش کشته شدند. به همین دلیل، داعش نقشهای جدید طراحی کرد. طبقهی اول مدرسه را به طور کامل با سلاحهای سنگین ویران کرد و مدرسه را به آتش کشید. مبارزان در طبقهی دوم مدرسه نمیگذاشتند داعشیها به طبقهی دوم برسند. پس از اتمام مهمات مبارزان، سلاحهای خود را تکهتکه کردند. سپس حلقه زدند و یکدیگر را در آغوش گرفتند. قبل از اینکه صدایشان از دستگاه ارتباطی قطع شود، چنین گفتند: «ما مدیون مردم خود هستیم، مدیون وطن خود هستیم، مدیون مقاومت کوبانی هستیم، اجازه ندهید دشمن وارد کوبانی شود.»
در ۱۶ سپتامبر ساعت ۱۶:۳۰، ۱۲ مبارز، ۱۲ فرزند خلق کورد؛ رودی عفرین، پیمان تولهلدان، باران پرور، جوان هَوال، رستم جودی، گلستان قندیل، مزگین جودی، هَبون کوبانی، بَرچم جودی، برفین چیا، برخودان باتمان، سرخوبون غریب، باور سیپان، ضامن بمب خود را کشیدند و جان خود را در اطراف کوبانی به حلقهی مقاومت تبدیل کردند. آنها ۱۲ سوارکار مقاومت و پیروزی کوبانی شدند.
جودی آمد
یاشار دومان (جودی آمد) که در ۱۶ دسامبر ۲۰۱۴ در کوبانی به شهادت رسید، یکی از آن فدائیانی است که اهل شهر آمد بوده و به مقاومت کوبانی پیوست. در داخل کوبانی در سنگرهای مقدم، مقاومتی تاریخی و افسانهای انجام داد، مقاومتی که تاریخ جدیدی را برای نسلی آزاد آشکار میکرد. جودی یکی از فرماندهانی بود که در جنگ در مرکز شهر کوبانی به شهادت رسید.
صدها داستان مختلف از مقاومت کوبانی هنوز زیر سنگی یا در داخل موزه پنهان شده است. در میان قبرستانهای شهدا دهها شهید بینام وجود دارد. شاید هنوز مادرشان چشم به راه آنها باشد. دهها مبارز هستند که یک جرعه آب از کوبانی ننوشیده و به شهادت رسیدهاند. امروز نیز و به لطف آن شهدا، کوبانی به نقطهی آغاز شکست داعش تبدیل شده است. کوبانی پس از مقاومتی بینظیر، در ۱ نوامبر به عنوان روز جهانی کوبانی تعیین شد. از آن روز تا به امروز، در هر سال، اهالی کوبانی این روز را روزی مقدس میدانند و یاد شهدای انقلاب خود را گرامی میدارند.
farsi.anf-news.com
افسانههایی از مقاومت کوبانی
مقاومت کوبانی یکی از آن مقاومتهایی است که تا صدها دوره ادامه خواهد یافت و برای نسلها باقی خواهد ماند.
