بیش از دو هفته از جنگ امپریالیسم آمریکا و صهیونیسم اسرائیل با حاکمیت ارتجاع اسلامی ایران جهت برتری اهداف استراتژیک ـ سیاسی، ایدئولوژیک و تفوق اقتصادی در منطقهی خاورمیانه میگذرد که نتیجهی آن بهویژه در ایران بس زیانبار بوده: بر اثر بمبارانهای هوایی آمریکا و اسرائیل، بیش از دو میلیون در اقصی نقاط ایران بیسرپناه شدهاند. جنایتکاران جنگی در مدیا از نقطهزنی پایگاههای نظامی و منازل سران رژیم دم میزنند ولی ما شاهد کشته شدن کودکان و غیرنظامیان هستیم و در تعاقب آن زیرساختهای صنعتی و علمی و بناهای تاریخی را منهدم میکنند؛ این آغاز تخریب و بحرانی فراگیر برای ما و نسلهای آتی است.
جمهوری اسلامی در طول ۴۷ سال پروپاگاندای دینی- مذهبی از جمله دروغ پردازیهای “امام زمانی” و صدور مواضع ایدئولوژیک دینی، بهانه به دست دولتهای استثمارگر میدهد، هرچند این دولتها برای رسیدن به اهداف سلطهجویانه خود که با کشتار قشرهای مختلف جامعه همراه است، نیازی به بهانه ندارند. تجربه عراق، لیبی، سوریه، ونزوئلا… را داریم. تهاجمات امپریالیستی، صهیونیستی علاوه بر کشتار بیرویه مردم بیدفاع، اقتصاد را تخریب و معیشت را دچار رکود و بحران بیسابقهای کرده است. در این میان اپوزیسیون مرتجع سلطنتطلبان با ایدههای فاشیستی خواهان قدرتگیری دوباره نظام شاهنشاهی میباشند و در سمت دیگر سازمان مجاهدین و چندین نیروی ناسیونالیست کُرد به همراه بخشهایی از راستهای جامعه، حامی و چاکرمنش دولتهای متجاوز آمریکا و اسرائیل گشته و در چنین گزینشی چه بخواهند و یا نخواهند حملات وحشیانه، آدمکشانه و تخریب زیرساختهای جامعه مورد پذیرش آنها خواهد بود. این قماش با سیاستهای ماکیاولیستی میباید پاسخگوی خیانت و خونهای ریختهشدهی مردم این سرزمین باشند.
جمهوری اسلامی ایران با تداوم جنگ، چون همیشه خفقان و اعدامها را سرعت بخشیده است. کارگران و دیگر اقشار اجتماعی حق اعتراض و مطالبهگری ندارند. باید از هم اکنون برای اعتراضات و نبردهای آتی علیه دولتهای متجاوز خارجی و رژیم جنایتکار اسلامی با ایجاد شوراها در تمام عرصهها آماده بود.
مجتبی خامنهای فرزند خلف سیستم کشتار و اختناق است که باید طی مبارزات مردمی، شوراهای کارگران و سایر لایههای اجتماعی همچون نظام پادشاهی سابق به زبالهدان تاریخ رهسپار شود.
جمهوری اسلامی از فردای استقرارش سرکوب و اعدام را آغاز نمود: اعدام غیرقانونی سران رژیم سلطنتی در پشتبام مدرسه علوی، سرکوب تظاهرات زنان 1357، بمباران و اعدام فعالین سیاسی در کردستان در اولین بهار آزادی، حمله و کشتار در ترکمن صحرا، حمله به مراکز فعالیت گروههای سیاسی، اعدامهای دهه ۶۰، قتل عام زندانیان سیاسی در سال ۶۷، سرکوب جنبش دانشجویی ۸۷، سرکوب و اعدام در سال ۸۸، قتلهای زنجیرهای، اعتراضات دی ۹۶، آبان ۹۸ و جنبش فراگیر “زن، زندگی، آزادی” بعد از کشتن مهسا (ژینا) امینی در سال ۱۴۰۱ و جنبش خونباری که جان بیش از سی هزار نفر از آزادیخواهان را در سال جاری و در سراسر کشور به خاک افکند. علیه تجاوزکاران جنگی، بسوی برابری انسان ها و عدالت اجتماعی گام خواهیم نهاد. در یک کلام؛ باید با نگرش جامعه شناختی، جنگ را به سوی انقلاب اجتماعی کشاند.
نابود باد هرنوع جنگ تجاوزکارانه!
آزادی زندانیان سیاسی!
سرنگون باد جمهوری سرمایهداری اسلامی ایران!
زنده باد صلح عدالت جویانه برای نان و آزادی!
کمیته زنان ایرانی ضد سنگسار ـ پاریس
شورای همبستگی با جنبش کارگری ـ پاریس
