روز جمعه ۲۱ آذر ماه، در مراسم هفتم خسرو علیکردی، وکیل مدافع حقوق بشر، که به دعوت خانواده وی برگزار شده بود، جمع کثیری از مردم آزادی خواه شرکت کرده بودند. جمعیت شرکت کننده مرگ خسرو علیکردی را، که وکیل مدافع حقوق بشر بود و وکالت پرونده بسیاری از زندانیان سیاسی را بر عهده داشت و خودش بارها دستگیر شده و همواره تحت فشار نیروهای امنیتی و اطلاعاتی بود، مرگ طبیعی و اتفاقی نمی دانستند و آن را به قتل های حکومتی مخالفان سیاسی ربط می دادند. از همین رو، آنها در تجمع خود شعارهای بسیاری علیه حکومت استبدادی ایران سر دادند، شعارهایی چون “زن، زندگی، آزادی” و “مرگ بر دیکتاتور”. از سوی دیگر، گروهی شعار “جاوید شاه” و شعارهایی در حمایت از رضا پهلوی سردادند. جمعی از مردم نیز سرود “ای ایران” را همخوانی کردند. عده ای از فعالان حقوق بشر، زندانیان سیاسی سابق، و خانواده جان باختگان جنبش “زن، زندگی، آزادی” نیز به دعوت خانواده عزادار خسرو علیکردی از نقاط مختلف ایران آمده و در مراسم شرکت بودند. از جمله این افراد نرگس محمدی برنده جایزه صلح نوبل بود که در جریان مراسم در کنار جواد برادر عزادار خسرو علیکردی و سپیده قلیان زندانی سیاسی سابق روی بلندی رفته و در حال سخنرانی در دفاع از آزادی و مخالفت با استبداد بودند که عده ای با سردادن شعارهایی نظیر “مرگ بر مجاهد”، “مرگ بر سه فاسد ملا، چپی، مجاهد” و پرتاب سنگ به طرف این زندان سیاسی سابق و مدافع حقوق بشر، برای جلوگیری از سخنرانی او فضا را متشنج کردند. به این ترتیب، ماموران نظامی، اطلاعاتی و لباس شخصی که از قبل جمعیت را احاطه کرده و منتظر فرصت بودند، به جمعیت یورش بردند. ده ها تن از شرکت کنندگان، از خانواده عزادار علیکردی، فعالان مدنی، زندانیان سابق و خانواده های دادخواه کشته شدگان در اعتراضات گرفته تا مردم عادی مشهد با حمله خشونت آمیز و ضرب و جرح ماموران سرکوبگر بازداشت شدند. بر اساس اخبار، بازداشتشدگان اکنون در اختیار وزارت اطلاعات هستند. با این همه، از محل دقیق نگهداری همه آنان اطلاع دقیقی در دست نیست.
به گزارش خبرگزاری ههنگاو، اسامی برخی از بازداشتشدگان به این ترتیب است: نرگس محمدی، پوران ناظمی، عالیه مطلبزاده، سپیده قلیان، هستی امیری و ابوالفضل ابری زندانیان سیاسی سابق، علی آدینهزاده پدر دادخواه ابوالفضل آدینهزاده، جانباخته در اعتراضات جنبش “زن، زندگی، آزادی”، جواد علیکردی، داوود علیکردی و احمد علیکردی، بهروز علیکردی، ایرج علیکردی و مجتبی علیکردی، همه از خانواده عزادار خسرو علیکردی، نورا حقی، حسن باقرینیا، کمال جعفر یزدی و محمدحسین حسینی، از بازداشتشدگان جنبش “زن، زندگی، آزادی”، جواد جلالی، محمود خانعلی، امیر خاوری حامد حسینی و حیدر چاه چمندی، فعالان اجتماعی، طیبە نظری مادر مریم آروین از جانباختگان جنبش “زن،زندگی، آزادی”، میلاد فتاح، یاسر دهستان، پوریا نجارزاده، حامد رسولخانی، مهدی رسولخانی، حسین محبی، محمدرضا بابایی، و حامد زارع.
بر اساس گزارشها تعدادی از این افراد با قرار وثیقە آزاد و تعدادی دیگر با قرار بازداشت موقت بە زندان وکیل آباد مشهد منتقل شدەاند.
از سوی دیگر، روز شنبە ٢٢ آذر ماه، دادستان عمومی و انقلاب مشهد از بازداشت ۳۹ نفر در جریان برگزاری مراسم هفتم خسرو علیکردی در این شهر خبر داد. حسن همتی فر اعلام کرد این افراد به دلیل «اقدامات و رفتارهای هنجارشکنانه» بازداشت شدهاند. وی همچنین مدعی شد که در جریان این مراسم، دو تن از نیروهای انتظامی مجروح شدهاند.
بازداشت این فعالان مدنی درحالی صورت میگیرد که برخی از ایشان در شرایط جسمی وخیمی به سر میبرند.
بنا به گزارش سازمان حقوق بشر ایران خانم پوران ناظمی از بیماری حاد قلبی رنج میبرد. او سال گذشته ایست قلبی داشته و احیا شده است. جان او در خطر است. عالیه مطلبزاده نیز از سرطان رنج میبرد و شرایط بازداشت برای او بسیار خطرناک است. نرگس محمدی نیز در حین بازداشت با باتوم مورد ضرب و شتم قرار گرفته و به دلیل بیماریهای زمینهای، در وضعیت نگران کنندهای قرار دارد. همچنین حیدر چاهچمندی نیز در هنگام بازداشت مضروب شده و سرش ۱۴ بخیه خورده است. در این میان، جواد جلالی نیز کمتوان ذهنی است و به شدت مورد ضرب و جرح قرار گرفته است. زهرا شریفی یکی دیگر از بازداشت شدگان نیز سرش شکسته است…
در طی ۴۷ سال گذشته سیاست جاری حکومت سرمایه داری استبدادی دینی در ایران مبتنی بوده بر ممانعت از برگزاری هرگونه مراسم بزرگداشت و یادبود برای مخالفان سیاسی اعدام شده، معترضان و قربانیان سرکوب های سازمان یافته. حاکمیت همواره با خانواده های کشته شدگان در قتل های سیاسی و اعدام ها با خشونت و ضرب و جرح برخورد کرده تا آنان را وادار به سکوت کند. جمهوری اسلامی با سرکوب اعتراض به جنایت های خود چند هدف عمده را دنبال میکند:
۱. انکار جنایت. حاکمیت استبدادی همواره تلاش کرده با انکار جنایت های خود مسئولیت آن را نپذیرد.
۲. ممانعت از یادآوری جنایت. حاکمیت استبدادی با جلوگیری از برگزاری مراسم بزرگداشت برای کشته شدگان و قربانیان تلاش کرده جنایت و کشتار مخالفان به فراموشی سپرده شود و از خاطره اذهان عمومی پاک شود.
۳. ممانعت از دادخواهی خانوادهها. حاکمیت استبدادی با جلوگیری از برگزاری مراسم یادبود تلاش کرده مانع دادخواهی خانوادهها و و تبدیل دادخواهی به خواستی عمومی در میان عموم مردم آزادی خواه شود.
۴. بی اهمیت شمردن جنایت خود. رژیم استبدادی با جلوگیری از برگزاری مراسم یادبود تلاش کرده جنایت و کشتار مخالفان سیاسی خود را امری بی اهمیت جلوه دهد.
۵. بی ارزش شمردن کرامت انسانی قربانیان جنایت. حاکمیت استبدادی با جلوگیری از برگزاری بزرگداشت برای قربانیان جنایت های سیاسی خود، تلاش کرده تا قربانیان را افرادی بی ارزش جلوه دهد که زندگی و جان آنها بی ارزش بوده و آنان اساسا حق حیات نداشته اند و، بنابراین، ارزش سوگواری و بزرگداشت نیز ندارند.
با این همه، خانواده های قربانیان قتل های سیاسی در طی ۴۷ سال گذشته از خانواده زندانیان اعدام شده در دهه ۶۰ و قتل عام تابستان ۶۷ گرفته تا خانواده های قربانیان قتل های سیاسی زنجیره ای نویسندگان، روشنفکران، و مخالفان سیاسی به ویژه در پاییز ۷۷، تا خانواده های کشته شدگان در اعتراضات مردمی و اعدام شدگان در سال های اخیر همگی با پافشاری بر سوگواری و بزرگداشت یاد عزیزان خود همواره تلاش کرده اند با زنده نگه داشتن یاد عزیزان خود و خون به ناحق ریخته شده آنان، و با پافشاری بر حق دادخواهی، مانع تکرار جنایت شوند.
در این میان، مردم آزادی خواه باید همان طور که در مراسم هفتم خسرو علیکردی نشان دادند، دادخواهی را امری ملی و سراسری قلمداد کنند و خانواده های قربانیان جنایت های سازمان یافته حاکمیت استبدادی را تنها نگذارند. این مسئولیت همه انسان های آزادی خواه است که در برابر استبداد متحد و یک صدا باشند. استبداد تحمل صدای مخالف خود را ندارد و برای آزادی مخالف خود ارزش قائل نیست تا جایی که مرگ او را طلب می کند. بنابرابن، در مقابل او باید متحد و همبسته عمل کرد.
در عین حال، برخورد تلخ و استبدادپسند برخی از مخالفان سیاسی پادشاهی خواه در این مراسم باید برای هر انسان آزادی خواهی هشدار باشد که استبداد در هر لباسی خواهان خفه کردن صدای مخالفان خود و به ویژه مرگ و نابودی آزادی خواهان است. این هشدار به ما یاداوری می کند که اگر می خواهیم تراژدی به قدرت رسیدن استبداد در سال ۱۳۵۷ تکرار نشود باید در مبارزه برای آزادی، ضمن قرار دادن نوک تیز حمله روی استبداد حاکم، شکل های دیگر استبداد در لباس اپوزیسیون را نیز افشا و طرد کنیم و بدین سان تلاش این گونه استبدادهای مخالف خوان و به ظاهر مشروطه خواه را برای رسیدن به قدرت ناکام بگذاریم.
منشور آزادی، رفاه، برابری بر اساس بند سوم خود خواهان آزادی فوری و بی قید و شرط همه زندانیان سیاسی و عقیدتی از جمله تمام دستگیر شدگان در مراسم هفتم خسرو علیکردی فارغ از هر نوع دیدگاه و سابقه سیاسی است.
کانال تلگرام منشور آزادی، رفاه، برابری
۲۹ آذر ۱۴۰۴
اهواز: تجمع اعتراضی پرستاران و پرسنل بیمارستان امام خمینی اهواز در اعتراض به تاخیر طولانی مدت در پرداخت حقوقها و دستمزدها و بیتوجهی مسئولان و مدیران به مشکلات معیشتی و شغلی خود
شنبه ۲۹ آذر ۱۴۰۴
فارس: اعتصاب کارگران شرکت تولیدی وردار زرتاک، در اعتراض به عدم افزایش حقوق و مشکلات معیشتی
شنبه ۲۹ آذر ۱۴۰۱
اهواز: تجمع اعتراضی پرستاران و پرسنل بیمارستان امام خمینی اهواز در اعتراض به تاخیر طولانی مدت در پرداخت حقوقها و دستمزدها و بیتوجهی مسئولان و مدیران به مشکلات معیشتی و شغلی خود
شنبه ۲۹ آذر ۱۴۰۴
فارس ـ کوار: دومین روز از اعتصاب کارگران شرکت تولیدی وردار زرتاک، در اعتراض به عدم افزایش حقوق و مشکلات معیشتی
یکشنبه ۳۰ آذر ۱۴۰۴
خبر: تایید حکم یک سال زندان دادگاه بدوی فرامرز سهدهی توسط دادگاه تجدید نظر
دادگاه تجدید نظر استان خوزستان حکم یک سال زندان دادگاه بدوی فرامرز سهدهی شاعر، نویسنده، عضو کانون نویسندگان ایران و از امضاکنندگان منشور آزادی، رفاه، برابری را عینا تایید کرد.
دادگاه تجدید نظر اعتراض آقای فرامرز سهدهی و وکلای ایشان را وارد ندانسته و او را به اتهام توهین به مقدسات از طریق پیام رسان های اینستاگرام و تلگرام و تبادل این توهین در فضای مجازی با شرح و استدلال منعکس در رأی و احراز بزه مستندا به ماده ۵۱۲ قانون مجازات اسلامی به تحمل یک سال حبس تعزیری محکوم کرده است.
این دادگاه ضمن رد اعتراض به استناد بند الف ماده ۴۵۵ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب سال ۱۳۹۲ رأی تجدیدنظر خواسته را عينا تایید و استوار دانسته و رأی صادره را قطعی اعلام کرده است.
منشور آزادی، رفاه، برابری رأی صادره برای آقای فرامرز سهدهی را محکوم می کند و خواهان آزادی بی قید و شرط تمام زندانیان سیاسی و عقیدتی و الغای رأی های صادره برای متهمان عقیدتی و سیاسی است.
کانال تلگرام منشور آزادی، رفاه، برابری
۳۰ آذر ۱۴۰۴
شوش: راه پیمایی و تجمع اعتراضی بازنشستگان تامین اجتماعی شوش، کرخه و هفت تپه
یکشنبه ۳۰ آذر ۱۴۰۴
